پارک فرانس مینیاتور (France Miniature) یا فرانسه کوچک شده از دیگر جازبه های گردشگری فرانسه بوده که در آن حدود ١٦٠ بنا و اثر ماندگار (برج ایفل، طاق نصرت تریموفه، کلیسای نتردام پاریس و...) به گونه ای زیبا با جغرافیای واقعی فرانسه به صورتی کوچک با مقیاس ٣٠/١ در این پارک ساخته شده و از سال ١٩٩١ برای بازدید عمومی گشایش یافته است.
مساحت این پارک کوچک شده بیش از ٥ هکتار است و در منطقه اِلانکور در شمال پاریس واقع شده و در واقع موزه ای است که به صورت گردشگاه طراحی شده است. در این پارک نمونه ای کوچک از مراکز دیدنی فرانسه، شبکه ی راه آهن، بزرگراه ها و شبکه ی حمل و نقل دریایی و رود خانه ای و شناور های آن در نمونه های کوچک را می توان مشاهده کرد. پارک مزبور با دقت تمام خصوصیات فرهنگی، معماری و تاریخی استان های مختلف فرانسه ی دیروز و امروز را نشان می دهد. ضمنا دو رستوران، سالن سینما، تئاتر و دریاچه و پارکینگ از جمله تاسیسات پارک است.
دیدنی های پارک عبارت است از : ١٥ روستای نمونه، کاخ ها و ساختمان های تاریخی، مزارع، آسیاب های بادی و مناطق مهم صنعتی مانند تاسیسات انرژی اتمی، پالایشگاه و غیره در یک محیط طبیعی کوچک با نمایی از کوه ها و دشت ها و رودخانه های مهم کشور فرانسه. به عبارت دیگر این محدوده ی کوچک بیانگر جغرافیای کامل فرانسه است .بازدید کنندگان می توانند صدای زنگ کلیسا های مشهور فرانسه و همچنین آواز پرندگان معروف این کشور را در هنگام بازدید بشنوند.
علاوه بر جهانگردان، دانش آموزان و معلمان فرانسوی از جمله بازدید کنندگان این پارک هستند و معلمان فرانسوی در فضای بازی پارک به آسانی می توانند جغرافیای فرانسه را برای دانش آموزان خود شرح دهند.

هرم شیشه ای موزۀ لوور بیست ساله شد و بدین مناسبت مسئولین موزۀ لوور در تمامی ماه آوریل برنامه های متفاوتی را اعم از کنفرانس، پخش فیلم، کنسرت و جلسات بحث و گفتگو تدارک دیده اند. هرمی که با جار و جنجال فراوان احداث شد ولی اکنون دیگر کسی نمی تواند لوور را بدون هرم شیشه ای آن تجسم کند.
در سال ١٩٨١ فرانسوآ میتران که به تازگی به سمت ریاست جمهوری فرانسه انتخاب شده بود، طرحی را برای رونق بخشیدن به موزۀ لوور پیشنهاد کرد که جنجال بر انگیزترین بخش آن همین ساخت هرمی بود که اکنون سمبل مدرنیسم و نوگرایی در میان علاقمندان به معماری و طراحی در سراسر جهان شده است.
فرانسوآ میتران در آن زمان تصمیم گرفت بدون برگزاری مناقصۀ طرح پیشنهادی یائو مینگ پی، آرشیتکت آمریکایی چینی تبار را پیاده کند.
یائو مینگ پی بر خلاف بسیاری از آرشیتکت ها و یا هنرمندان آن زمان که طرح هایی ارائه کرده بودند که فقط جنبۀ تزئینی داشت، به رئیس جمهور وقت فرانسه یاد آوری کرد که موزۀ لوور اشکال بزرگی دارد و آن هم نداشتن یک ورودی اصلی است برای پذیرایی از بازدید کنندگان.
آنگاه وی طرحی را بر مبنای ساخت یک ورودی اصلی در محوطۀ میانی باغ لوور ارائه داد که در آن یک هرم شیشه ای، محل ورود به حساب می آمد هم برای جلوگیری از اینکه ورودی حالت زیر زمینی پیدا کند و هم برای انتقال نور آفتاب به محوطۀ مرکزی ورودی اصلی.
سر انجام پس از فراز و نشیب های فراوان، هرم لوور در روز سی ام ماه مارس سال ١٩٨٩ رسمأ افتتاح گردید، هرمی که اکنون پس از لبخند ژوکوند و مجسمۀ ونوس میلو سومین اثری است که بازدید کنندگان خارجی برای دیدن آن به موزۀ لوور در پاریس می آیند.
    تصاویر:
  نمایی از هرم موزه لوور در شب
  نمایی از محوطه موزه لوور

متروی پاریس (Paris Métro or Métropolitain) بخشی از نظام حمل و نقل شهری پاریس است که در فرانسه آن را به نام متروپولیتن می‌نامند. آثار معماری به سبک هنر نو موجود در این مترو شهرت جهانی دارد.
متروی پاریس شامل ۱۶ خط عموماً زیرزمینی بطول ۲۱۴ کیلومتر می‌باشد. در مجموع این خطوط دارای ۳۰۰ ایستگاه است که با توجه به کاربرد چندگانه بعضی از ایستگاه‌ها در ۲ یا چند خط، تعداد کل ایستگاه‌ها به ۳۸۴ ایستگاه می‌رسد.
متروی پاریس بیشترین فضای ایستگاه‌ها را در بین مترو‌های جهان داراست. مجموع مساحت ۲۴۵ ایستگاه این مترو به ۴۱ کیلومتر مربع می‌رسد.
خطوط از شماره ۱ تا ۱۴ نام‌گذاری شده‌اند. علاوه بر این ۱۴ خط، متروی پاریس شامل ۲ خط کوچک نیز می‌شود. این ۲ خط در واقع بخشی از خطوط ۳ و ۷ می‌باشند که به صورت مستقل کار می‌کنند.
متروی پاریس پس از متروی مسکو پرکارترین متروی اروپا محسوب می‌شود. این مترو روزانه بیش از ۴٫۵ میلیون نفر را جابجا می‌کند. در سال ۲۰۰۶ متروی پاریس ۱٫۴۰۹ میلیارد نفر را جابجا نموده است که مقام ششم پر مسافرترین مترو جهان را داراست.
ایستگاه شاتل لزال بزرگترین ایستگاه متروی جهان است که جزئی از متروی پاریس محسوب می‌شود.
متروی پاریس از نظر طول با ۷۸۰٫۵ کیلومتر سومین متروی گسترده جهان است.
متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به مناسبت نمایشگاه جهانی به بهره‌برداری رسید.
    تصاویر:
  ایستگاه پایرامید از خط ۱۴ مترو پاریس
  تمایی از ایستگاه سن لازار

مسجد پاریس (Grande Mosquée de Paris) که در شهر پاریس واقع است بعد از جنگ جهانی اول جهت قدردانی از مسلمانان که علیه آلمان ها جنگیده بودند بنانهاده شد.
حمزه بوبکر (Hamza Boubakeur) از مترجمان قرآن به زبان فرانسوی بود.
او در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۲ به دنیا آمد و بین سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۲ امام جماعت مسجد پاریس بود. ترجمه قرآن او در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. ترجمه‌ای ارائه کرد که از روایات غیر موثق و مخدوش احتراز کرده و توضیحات وحواشی آن سودمند بوده و شیوه نگارش آن روان است.
او در ۱۹۵۵ درگذشت و بدنش در شن‌های صحرای بزرگ آفریقا دفن شد.
    تصاویر:
  نمایی از مسجد بزرگ پاریس